.

دروغين -
۱۳۸٥/٢/٢٤
دروغين

چنان دل کندم از دنيا که شکلم شکل تنهايست

ببين مرگ مرا در خويش که مرگ رهگذر تماشايست

مرا در اوج می خواهی

تماشا کن 

آيا دروغين بودم از ديروز

پس مرا امروز حاشا کن

در اين دنيا که حتی  ابر نمی گريد به حال من

همه از رهگذر گريزانند تو هم نيز بگذر  از اين تنها

فقط اسمی به جا مانده

از  آنچه بودم وهستم

دلم چون دفتری خالی ....

قلم خشکيده در دستم

رهگذر

[ خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]